Koray Birand..İşte objektifin diğer tarafındaki Koray'ın dünyası...

Nasıl bir evde büyüdün Koray?
Annem ve babam, ben dört yaşındayken boşandılar. Neden ayrıldıklarını hâlâ bilmiyorum, sormadım da. TRT'nin önündeydik... Babam bana dönerek; 'ayrıldık' demişti.

Etkilendin mi bu ayrılıktan?
Hiç etkilemedim. Bugün tekrar dünyaya gelsem ve bana 'annen baban bir arada olsun mu' deseler 'hayır' derim. Gayet memnunum. Bu şekilde hem daha huzurlu büyüdüm hem de avantajlarını yaşadım. Aslında müthiş bir çocukluk yaşadım ben. İlkokul dörtteyken kendi kapımı kendim açıp da eve giriyordum. Annemin ve babamın ayrılması bana kendime yetebilmeyi öğretti.

İç Mimari okudun, değil mi?
Evet... Aslında Fizik Mühendisi olmak istiyordum. Birinci tercihim Elektrik Elektronik Mühendisliği'ydi ama gönlüm fizikten yanaydı. Ancak üniversite sınavında soruları kaydırdım. Sıfır puan getirdim. Ertesi yıl Bilkent Üniversitesi Grafik Bölümü'nü kazandım. Bir sanat geçmişim vardı zaten. Söylediğim gibi yağlıboya çalışıyordum. Aslına bakarsan ben genel olarak tasarım kavramını seviyorum. Fotoğraf da bir tür tasarım benim için. Toplantısı, çekimi, sayfa düzeni, grafikleri hep o tasarımın parçaları. Üniversite de Grafik Bölümü'nü kazandığımda bana; 'Zordur, yapamazsın. İç Mimari oku' dediler. Ben de; 'Tamam' dedim. Büyük yalanmış! İç Mimarlık çok daha zor bir bölümmüş. Mütemadiyen proje yapmak ve sabahlamak... Benim sabahlama alışkanlığım oradan geliyor zaten.

Moda fotoğrafı çekiyorsun. Peki, hakkıyla takip ettiğini söyleyebilir misin?
Çok... Bir kadın kadar! Bir kere işim gereği böyle olmak zorunda. Bunları sadece editörler değil, fotoğrafçı da bilmeli. Tasarımcı bir parçayı hangi ruh haliyle, hangi dönemi, kimi, nereyi referans alarak tasarlamış? Bunları bilmezsem fotoğrafa da yansıtamam. Ruhsuz, tatsız, içi boş bir görsellik çıkar ortaya. Oysa moda görünen değil, çoğu zaman hissedilen bir olgudur. Biz gün içinde toplantılara katılıyoruz. Pazarlama sorumlusu, tasarımcısı, merchandising ekibi ya da firma sahibi ile görüşüyoruz. Dolayısıyla bir input koymanı bekliyorlar senden. Moda fotoğrafçılığı sadece deklanşöre basmak değil.

Peki, sokaktan herhangi bir kadını çeker misin?
Çekmem... Bu yönelişler bana çok yalan geliyor. Biz kendi aramızda da bu konunun tartışmasını çok yapıyoruz. Bu da bir tür gündem yaratma telaşı bence... Bir dönem kilolu modeller görüntülendi. Hatta W Dergisi böyle bir seri yaptı ve durumu iyi de bir PR malzemesine dönüştürdü. O dönem tirajları arttı ama sonra ne oldu? Akabindeki sayıda kilolu kadınlara dair bir tek konsept dahi kullanmadı. Yine ince modeller yer alıyordu. Kendi savunduğu düşünceye ters düştü. Bir ara; 'photoshop'tan arınıyoruz' dendi. Konuyla ilgili editoryaller çekildi. Sonra belli bir süre geçti tık yok! Hiç inandırıcı bulmuyorum.

Damla Gökdel